Zwanger en bevallen in Nederland: het verhaal van Yuliia
Tilburg – Voor Yuliia (35), die 2,5 jaar geleden naar Nederland kwam, werd moederschap een bijzondere en emotionele ervaring. In mei beviel ze van haar eerste dochter, Michelle. Vanuit haar verblijf in een opvanglocatie in Tilburg blikt ze terug op haar zwangerschap, bevalling en herstel in Nederland – en op de verschillen met haar thuisland Oekraïne.
De bevalling
“De bevalling zelf ging gemakkelijk en duurde niet lang. Maar de tijd en de weeën voor de bevalling waren heel moeilijk, pittig en pijnlijk. Ik heb toen een pijnstiller gekregen. Ik ben in het ziekenhuis bevallen. Dit wilde ik zelf ook, maar ik had ook begrepen dat alle Oekraïense ontheemden sowieso in het ziekenhuis moeten bevallen. Tijdens de bevalling was alleen mijn verloofde erbij. We hebben het expres niet aan familie verteld, omdat we niet wilden dat ze zich zorgen zouden maken of continu zouden bellen of appen haha. Nadat Michelle geboren was, hebben we het hun pas laten weten.”
Verschil met Oekraïne
“Om 17:00 uur waren mijn vliezen gebroken. In Oekraïne moet je dan meteen naar het ziekenhuis, terwijl je in Nederland nog thuisblijft tot je genoeg ontsluiting hebt. In Oekraïne blijf je de gehele tijd in het ziekenhuis. Van tevoren was ik bezorgd over de taalbarrière. Ik spreek goed Engels, maar toch maakte ik me hier zorgen over. Uiteindelijk is dit helemaal goed gegaan. Mijn verloofde spreekt minder goed Engels, dus ik heb voor hem soms moeten vertalen.”
Nazorg & herstel
“Ik heb 8 dagen lang 3 uur kraamzorg per dag gehad. Ik vond dit superfijn. Michelle is ons eerste kind, waardoor we nog niet goed wisten hoe we voor haar moesten zorgen. De kraamzorg heeft ons alles geleerd, zoals een fles maken en geven, borstvoeding geven, luiers verschonen, haar wassen etc. De kraamzorg hield mij en Michelle continu in de gaten, wat mij een veilig gevoel gaf. Buiten de kraamzorg hebben wij geen extra hulp gekregen, wel bezoek.”
In Oekraïne bestaat er geen kraamzorg. Nadat je bent bevallen moet je 3 dagen in het ziekenhuis blijven. Vroeger was dit 7 dagen. In die dagen leren ze in het ziekenhuis hoe je voor de baby moet zorgen.
Cultuurverschillen
“In Oekraïne kijken ze zakelijker naar een bevalling. Artsen zijn niet zo vriendelijk en bezorgd over je zoals in Nederland. Zo was onze verloskundige zo lief en bezorgd. Ze was altijd bereikbaar als ik haar nodig had of vragen had. Daarnaast is er in Oekraïne geen zorgverzekering die de afspraken, controles en bevalling betaalt. Je moet alles zelf betalen. Ook moet je in Oekraïne alles zelf kopen en meenemen naar het ziekenhuis, terwijl je in Nederland eigenlijk alleen kleren hoeft mee te nemen. Hier hebben ze een bedje, luiers, doekjes, lakens e.d. in het ziekenhuis, maar in Oekraïne moet je dit allemaal zelf mee nemen.
Ik ben heel blij en dankbaar dat ik heb mogen bevallen in Nederland. De zorg is hier zo goed geregeld. Buiten dat ben ik ook blij dat Michelle geboren is op een veilige plek zonder oorlog en bommen om haar heen. Op dit moment zijn er veel aanvallen op de stad waar ik vandaan kom. Zwangeren en net bevallen moeders moeten daar naar een schuilkelder. Het lijkt mij vreselijk om daar te moeten bevallen of te moeten zorgen voor je net geboren baby.”
Persoonlijke ervaring
“Ik heb het als heel prettig en fijn ervaren om te bevallen in Nederland. Voor mij was het mooiste moment toen Michelle voor het eerst op mijn borst werd gelegd en ik zag dat ze echt leefde. Voor mijn verloofde was het mooiste moment het eerste geluid wat hij van Michelle hoorde toen ze geboren werd. Het moeilijkste vond ik de hormoonschommelingen. Het ene moment was ik blij en het volgende moment verdrietig. Dit vond ik intens. Ook de eerste week na de bevalling vond ik zwaar, omdat ik niet goed kon zitten door de pijn.
Als ik zou mogen kiezen, zou ik de volgende keer zeker weer in Nederland willen bevallen. Mijn ervaring was heel positief en dit is nu het geboorteland van Michelle. Het lijkt mij mooi dat dit hetzelfde is bij een volgend kind.”