Blog van Gon Een kijkje in de organisatie ‹ terug naar overzicht

Sociaal werk: cement en solidariteit

17 maart 2020

Sociaal werk-organisaties wisten het natuurlijk al langer; dat ons werk heel bijzonder is. En dat er veel vitaliteit en veerkracht bij de tienduizenden vrijwilligers en medewerkers te vinden is. Toch zien we nu, midden in de ongekende wereldwijde coronacrisis, hoe uniek ons werk is.

Er is leiderschap nodig, zo lezen we. Snap ik. Want duidelijkheid is van groot belang. Wat wij echter toevoegen is daadkracht. Want wat is leiderschap zonder daadkracht? De medewerkers van sociaal werk-organisaties zijn gewoon bereid de handen uit de mouwen te steken. Niet genoegen nemen met de oproep 'blijf thuis werken', maar de vraag voorop stellen: wat kunnen wij doen?

Er is eendracht nodig, zo stellen commentaren. Geen negativiteit en verdeeldheid. Wat vragen mijn collega's? Wat kan ik doen? Wie hebben er het meest te lijden onder de crisis en wat kunnen we voor hen doen? Ze vragen niet: wie is de schuld van dit alles, en moeten we hierop afrekenen?

Er is onbaatzuchtigheid nodig. Geen pik en pook over wie dit allemaal moet gaan betalen. Onze collega’s doen precies dat: ze klagen niet en vragen niet (voor meer geld of risicotoeslagen), maar willen in actie.

Er is flexibiliteit nodig. Sociaal werkers bieden precies dat, want ze zijn niet voor één gat te vangen. Digitaal present zijn? Oudere mensen bellen? Een boodschap doen? Het onderwijs bijstaan, of de kinderopvang? Telefonisch vragen beantwoorden? Een luisterend oor bieden? Kan allemaal.

Ziekenhuispersoneel, huisartsen, leerkrachten... ze bieden vitale diensten die terecht hoog gewaardeerd worden in de samenleving. Daar tussenin, in de verbinding met mensen in buurten en wijken, bieden wij samenhang, bindweefsel en solidariteit. Gemeenten die hier de afgelopen jaren in geïnvesteerd hebben, hebben nu een belangrijke buffer en bondgenoot. Zo goed te weten dat we er samen voor kunnen zorgen dat ook mensen in isolement, met een klein netwerk en grote kwetsbaarheid, door deze crisis geleid kunnen worden.

Samen zetten we de schouders eronder en komen we deze periode door. We doen het immers nooit alleen.

categorieën:

5 reacties

Kittyvantilborg
Kittyvantilborg
18 maart 2020, 19:11

Fijn om een waarderingsbericht te lezen voor de sociaal werkers. Zij verdienen net zo het applaus van woensdag als het ziekenhuispersoneel. Ook sociaal werk is een vitale functie in deze tijd van isolement. Een persoonlijk applaus aan alle werkers binnen het welzijnswerk.

Margriet
Margriet
19 maart 2020, 8:33

Mooi en duidelijk omschreven!
Er zijn idd meer mensen met vitale functies waarvoor geapplaudisserd mag worden. Zeer zeker ook voor mensen achter de schermen.
Belangrijk is idd samen gaan we ervoor, we staan nooit alleen.

Ger Haan
Ger Haan
20 maart 2020, 8:19

Mooi, Gon, dat je aandacht vraagt voor iedereen die vrij-moedig leiderschap toont. Die vrij-moedigheid is namelijk voorbehouden aan iedereen, en vanzelfsprekend voor ieder die op straat leeft, toch?

Gabie Conradi
Gabie Conradi
20 maart 2020, 14:40

Mooi en terecht stuk voor al die mensen die gewoon doorgaan met klaarstaan voor anderen: professionals en vrijwilligers.

Reda
Reda
21 maart 2020, 12:32

Dat zijn de momenten waar we voor elkaar kunnen betekennen ,van de klein dingentjes tot grote dingen ,voor ons familie,voor ons buren ,voor ons wijk ,voor ons stad,voor ons land,dicht bij elkaar ,en elkaar steunnen ,wat nu hier telt en hoop ik voor altijd is de Mens !
Zorg voor elkaar en voor jou zelf

Plaats een reactie

Naam
E-mail
Reactie