'Iedereen kan iets doen' terug naar nieuwsoverzicht

Maar liefst 25 jaar trouwe dienst heeft ze er opzitten. Diny Leenheers (79) begon in 1991 als vrijwilliger bij de SOS Hulpcentrale, het huidige Sensoor. Daarna ging ze over op maatjeswerk, waarbij zij Tilburgers met een hulpvraag bezoekt. Diny: “Voor mij is het vanzelfsprekend om vrijwillig iets bij te dragen.”

Je twijfelde of je wilde meewerken aan dit interview.

“Ja, ik ben niet zo van de publiciteit. Doe maar gewoon, vind ik. Zo kennen mensen mij ook, want toen ik in 2006 een lintje kreeg voor mijn vrijwilligerswerk was men er vooraf niet zo zeker van dat ik dit wel leuk zou vinden. Maar natuurlijk ben ik er tegelijkertijd ook heel trots op, net als op de mijlpaal van 25 jaar vrijwilliger zijn. Door mijn verhaal te vertellen hoop ik anderen te enthousiasmeren om ook iets te gaan doen, want ik weet zeker dat er voor iedereen wel iets passends te vinden is.”

Jouw vrijwilligerscarrière startte in 1991 bij de toenmalige SOS Hulpcentrale. Waarom daar?

“Ik werkte in een administratieve functie bij een onderwijsinstelling en wilde daarnaast graag sociaal-maatschappelijk van betekenis zijn. Bij de hulpcentrale konden mensen anoniem hun verhaal kwijt, vooral telefonisch, maar toentertijd ook door bij ons binnen te lopen. In dit vrijwilligerswerk kon ik een wezenlijke bijdrage leveren, door klaar te staan voor mensen die geen andere uitweg zagen dan ons te bellen.”

In die tijd heb je vast heel wat meegemaakt.

“Zeg dat wel. Je hoort verhalen over misbruik, huiselijk geweld, suïcidaliteit. En, heel veelvuldig, over eenzaamheid.  Dat kan behoorlijk confronterend zijn en het was niet altijd gemakkelijk om dat los te laten. Sommige mensen belden tig keer op een avond. Het was moeilijk als zo iemand voor de zoveelste keer tegen mij tekeer ging, maar ik zat daar niet om te oordelen. Dan probeerde ik toch dat gesprek aan te knopen en een luisterend oor te bieden. We hoefden het niet met elkaar eens te worden, maar een gesprek erover kan wel opluchten.”

Lag je er wel eens van wakker?

“Er zijn wel bellers geweest met zulke heftige verhalen, dat ik helemaal overdonderd was. Gelukkig was er vanuit de beroepskrachten veel aandacht voor het welzijn van de vrijwilligers. Na een moeilijke dienst was er altijd persoonlijk contact en de samenwerking met collega’s was erg waardevol. We werden goed begeleid en opgeleid om met heftige zaken om te kunnen gaan.”

In 2006 stapte je over op het maatjeswerk: bezoekjes aan Tilburgers met een hulpvraag.

“Dat klopt. Wat ik daar mooi aan vind, is het feit dat je langere tijd met iemand optrekt. Het opbouwen van een vertrouwensband kost tijd en je moet een klik met elkaar hebben. Ik heb het altijd fijn gevonden om iemand iets te kunnen ‘brengen’, in de vorm van aandacht of een mooi gesprek. Het is bijzonder om te merken dat iemand steun aan je heeft en ik ben dankbaar dat ik iets voor iemand kan betekenen.”

Je hebt er 25 jaar op zitten als vrijwilliger. En nu?

“Ik ga nog even door, maar ik denk ook wel eens na over stoppen. De fijne sfeer bij Contour (nu ContourdeTwern, red.) heeft ervoor gezorgd dat ik het altijd met plezier heb gedaan en nog doe. Samen zetten we onze schouders eronder en doen we wat er nodig is.”

facebook reacties