Ook aandacht voor eigen leven terug naar overzicht

Nicole Blondé (52) is mantelzorger van haar vader, moeder en haar zoon. Afspraken met instanties voor de drie geliefden; soms heeft ze er een dagtaak aan. Om op te laden, ging ze alleen op vakantie. “Letterlijk afstand nemen, zorgde voor de ontspanning die ik hard nodig had.”

Toen Nicole’s zoon acht jaar oud was, werd hij gediagnosticeerd met Asperger en ADHD. Met liefde namen haar man en zij de zorg op zich. Ze boden hem vooral structuur, een taak die zwaarder werd toen hij naar de middelbare school ging. “Opeens kreeg hij huiswerk, waar hij veel moeite mee had omdat het niet altijd in zijn schema’s paste. Zo plande hij er twee uur per dag voor, maar door diverse tics deed hij er vaak langer over. Hij heeft bijvoorbeeld de neiging om alles wat hij schrijft, te overschrijven.”

Twee jaar geleden kreeg Nicole er de zorg voor haar ouders bij: “Eerst werd mijn vader ziek, Alzheimer. Daarna viel mijn moeder van de trap, waarbij ze haar been brak en ze tijdelijk in een rolstoel terechtkwam.” Tijd om dit te verwerken had Nicole niet. “Mijn dagen zaten vol met administratie, boodschappen doen en afspraken: voor drie mensen met wel negen verschillende instanties. Inmiddels was ik door een reorganisatie helaas mijn baan kwijtgeraakt. Daardoor werd het mogelijk om alle zorg op me te nemen.”

Luisterend oor

Gelukkig hoefde Nicole niet alles alleen te doen. Tijdens een bijeenkomst voor mantelzorgers kwam ze in contact met sociaal werker Willeke Sloot. “Ze stelde voor om eens te komen praten als ik daar behoefte aan had. Dat vond ik prettig. Ze had een luisterend oor en goede adviezen. Ze verwees me bovendien door naar Maria, een collega van haar die een volledig overzicht had van alle instanties die me konden helpen.”

Even afstand nemen

Voor mantelzorgers is het belangrijk dat ook hun eigen leven genoeg aandacht krijgt. Nicole wilde bijvoorbeeld graag alleen op vakantie. “Ik besprak dit met mijn man. Hij vond het ook goed dat ik even afstand zou nemen van de constant verzorgende taak. Samen zorgden we ervoor dat onze zoon zijn ochtendschema (van opstaan tot aan vertrek met de taxi) zelfstandig kon afwerken én dat er de rest van de tijd iemand van buitenaf kwam om hem te begeleiden. In juni was het zover: ik ben in mijn auto gestapt en heb twaalf dagen genoten van mijn reis door het zuiden van Polen (foto). Daarna kon ik weer vol energie voor mijn ouders en zoon zorgen!”

facebook reacties