Blog van Gon Een kijkje in de organisatie ‹ terug naar overzicht

Vluchtelingenopvang in de regio

22 september 2015

Vier jaar geleden konden we via de media kennisnemen van de groeiende politieke crisis in het Midden-Oosten, vooral Irak en Syriƫ. Twee jaar geleden kwam daar een vluchtelingencrisis bovenop, vooral in grenslanden zoals Turkije en Libanon. Een jaar geleden begon een dramatische exodus naar Italiƫ en Griekenland, met vele vluchtelingen die een levensgevaarlijke oversteek waagden over de Middellandse Zee. Een half jaar geleden verplaatste die crisis zich naar Hongarije en de Balkan. En sinds afgelopen zomer wordt deze crisis onderdeel van onze eigen leefgemeenschap in Boxtel, Heusden, Krimpen, Tilburg, waar niet?

Handen uit de mouwen
Omdat voor ContourdeTwern iedereen telt en meedoet, betekent dit ook dat we een positie moeten innemen en, nog belangrijker, de handen uit de mouwen steken. Waar wij noden zien, waar wij gevraagd worden, waar wij mogelijkheden zien, zullen we een steentje bijdragen aan opvang en begeleiding van vluchtelingen. In goed overleg met gemeenten natuurlijk. En samen met maatschappelijke partners zoals vluchtelingenwerk, onderwijs, het Rode Kruis, kringloopwinkels en de vele vrijwilligers die zich gevraagd of ongevraagd melden.

Lastige opgave
Maar er is meer. We vangen signalen op. Naast hartverwarmende betrokkenheid ook onzekerheid, angst voor wat komen gaat, afkeer of soms onverbloemde haat. Dat stelt ons voor een lastige opgave. Het is belangrijk die signalen op te vangen. Het gesprek gaande te houden. Begrip te tonen voor onzekerheid die het oproept bij mensen. Te nuanceren, problemen in perspectief te zien. En een grens te trekken waar bezorgdheid omslaat in xenofobie. Want het uitsluiten van mensen, het ontzeggen van het recht om een veilig heenkomen te zoeken, daar zijn we niet van.

Ik heb onze medewerkers gevraagd lastige situaties met elkaar te delen. Makkelijke oplossingen zijn er niet. Maar als we het samen doen, is onze samenleving toch wel in staat meerdere duizenden mensen veiligheid en een kans op een nieuw bestaan te bieden?

categorieën:

3 reacties

Marianne Hezemans
Marianne Hezemans
24 september 2015, 9:43

Het is goed om te lezen dat onze organisatie zich om het lot van deze kwetsbare groep bekommerd. De afgelopen jaren hoorde ik vaak de vraag: wat is nu eigenlijk kwetsbaar, wanneer ben je kwetsbaar. Bepaalt de buitenwereld dit of is het zo vast te stellen. Er was niet altijd een helder antwoord voorhanden want wanneer wij een oudere bijv.als kwetsbaar beschouwen is het nog maar de vraag of deze dat zelf ook vindt.
Anders is het bij de groep vluchtelingen die al maanden op zoek zijn naar een veilige plek, soms gescheiden van hun familie met heel veel onzekerheid voor de toekomst. Ik zou niet graag in hun positie willen zitten en zou maar wat blij zijn met wat hulp. Dus laten we onze hulp aanbieden en niet met vooroordelen langs de kant toekijken.

Ine Verhoeven
Ine Verhoeven
26 oktober 2015, 21:24

Ieder mens telt. Ieder mens draagt zijn eigen rugzak met zich mee. Soms letterlijk via vele landen. Wie ben ik om te oordelen? Dat is onmogelijk, omdat ik het levenspad van de ander niet ken.

Mensen vluchten niet voor niets. Mensen vluchten niet van huis en haard om elders veel geld te verdienen. Gevoel van veiligheid is een basisbehoefte van de mens. Als die basis in het geding komt, vlucht je.

Mooi, om hier en daar te lezen hoe de gemeente Boxtel de helpende hand uitsteekt.

Jan van den Dungen
Jan van den Dungen
15 juli 2016, 12:50

Is het mogelijk om met een vluchteling of een vluchteling gezin in contact te komen en te fungeren als een soort buddy die b.v. eens per maand (of misschien vaker) zo iemand mee naar huis neemt om samen te eten, als een klankbord kan fungeren of iemand mee de stad in neemt om iets te laten zien of te kopen?

Plaats een reactie

Naam
E-mail
Reactie