Blog van Gon Een kijkje in de organisatie ‹ terug naar overzicht

Werkbezoeken en lessen over de transformaties

1 april 2015

Afgelopen twee weken bezocht ik vier teams van ContourdeTwern. Anders dan bij korte bezoekjes rondom een concrete afspraak met wethouder of manager, boden deze bezoeken tijd om dieper in te gaan op activiteiten, ontwikkelingen en dilemma's van teams. En, en dat is misschien nog wel het allerbelangrijkst, om nader kennis te maken met medewerkers.

Sociale wijkteams
Wat was dat leuk en leerzaam, in Heusden, Boxtel, Rotterdam Feijenoord en Krimpen aan den IJssel! Zoveel diversiteit, inzet en enthousiasme. Door alle verschillen heen loopt momenteel een rode draad: de vorming van sociale wijkteams. In rap tempo een fenomeen geworden in Nederland en de weerslag van het nieuwe denken. Namelijk: hoe kan zorg simpeler, dichterbij, zonder indicaties en integraal georganiseerd worden. Alle gemeenten hebben besloten dit in de vorm van sociale wijkteams te doen. Tegelijk blijkt dit op werkelijk 400 verschillende manieren te kunnen. Dus overal is het weer anders.

Paradox
Maar er zijn ook constanten: de druk op de nieuw gecreĆ«erde teams is onverminderd groot. Timmer ergens een loket in elkaar en zie: mensen komen eropaf. De doelstelling om vooral laagdrempelig en nabij te zijn, baart zo een monster. In plaats van een afnemende zorgvraag, want een groter beroep op zelfredzaamheid, groeit juist de zorgvraag. Zorgen, over het wegvallen van zorg of dreiging daarvan, hebben een zorgopdrijvend effect! Fraaie paradox.

Het gevolg van die druk is dat de aandacht voor preventie en collectieve oplossingen onder druk komt te staan. Te druk met intakes en bespreking van de casussen, met keukentafelgesprekken en het inregelen van de nieuwe intakesystematiek. En daardoor even geen tijd om aan de voorkant te beginnen. Zo is paradox nummer twee geboren.

In een aantal gemeenten is het sociaal werk (vaak de nulde lijn genoemd, het ontwikkelen van burgerkracht en preventief werken) opgenomen in die sociale teams. Daar is de druk op sociaal werkers om casussen op te pakken en spreekuren te draaien een rechtstreekse aantasting van tijd die in het eigenlijke sociaal werk gestoken kan worden. Daar waar het sociaal werk geen onderdeel is van die teams, blijft het beter intact. Paradox nummer drie dus: sociale teams kunnen maar beter niet al te dicht bij de leefwereld georganiseerd worden.

Eigen koers vasthouden
Tot zover de tussenstand in participerend Nederland. Is dit nu een (te) somber beeld, heeft iedereen het fout gezien, zijn we slecht in staat ontkokerd te denken? Het is denk ik te vroeg die conclusies te trekken. Wat dat betreft is staatssecretaris Van Rijn de komende maanden niet te benijden. Nederland is in 400voud aan het experimenteren, in een richting die op zichzelf goed is en daadwerkelijk een positief effect kan hebben op kwaliteit van zorg en welzijn. De kunst zal, zeker ook voor ons sociaal werk, zijn om de eigen koers vast te houden. De kernwaarden van ContourdeTwern zijn niet gericht op maximale persoonlijke dienstverlening, maar op een verbinding van eigen kracht met sociale netwerken en leefbaarheid in de wijk. Pas als we ons van die koers af laten brengen, pakken de transities op termijn funest uit.

categorieën: Organisatie

Nog geen reacties

Plaats een reactie

Naam
E-mail
Reactie